Panel logowania
logowanie
Dział download
pobierz
Linki
linki
Forum
forum
Publikuj własne teksty
publikuj
Galerie
galerie
Filmy
filmy
Kartki
kartki
Ogłoszenia
ogłoszenia
Pogoda
pogoda
Strony i blogi
strony/blogi
Poczta
poczta 15gb
REKLAMA / ADVERTISING
>>> OFERTY PRACY FAS
Tłumacz / Słownik PL~EN
Menu główne:
Strona główna
Wiadomości
Wydarzenia
Felietony, porady
Forum
Blogi
Dublin i Irlandia
Przed wyjazdem...
Do załatwienia
Praca
Oferty pracy FAS
Mieszkanie
Transport
Prawo jazdy
Ważne namiary
Partnerzy
Szukaj w serwisie
Zasady korzystania
O Portalu
Napisz do nas
Reklama / Advertising
Pomoc
Logowanie
Użytkownik

Hasło

Zapamiętaj
Przypomnienie hasła
Konto? Zarejestruj się!
Dodaj do ulubionych
 
 
Banner
Strona główna arrow Felietony, porady arrow Felietony, porady arrow Patologicznie dobrzy
Patologicznie dobrzy E-mail


Patologicznie dobrzyAltruizm, empatia - brzmią dobrze i tak samo się kojarzą. Empatia jest jedną z najbardziej pożądanych cech charakteru. Umiejętność wczuwania się w sytuację drugiej osoby jest wyjątkowo cenna w relacjach z drugim człowiekiem. Podważanie tego dogmatycznego już stanowiska w naszym społeczeństwie jest dość ryzykowne, ale psychologowie coraz odważniej zaczynają mówić o patologicznych formach współodczuwania.


Psychospace


Na początek kilka słów wyjaśnienia. Prawdopodobnie doskonale wiesz czym jest empatia i zachowanie altruistyczne, jednak dla ścisłości i usystematyzowania zróbmy szybką powtórkę z psychologii. Na początku swojego życia każdy jest małym egoistą, który nie zdaje sobie sprawy z uczuć innych i myśli jedynie o zaspokajaniu swoich potrzeb. To naturalna reakcja mająca zapewnić przetrwanie. Jednak wraz z rozwojem fizycznym coraz większa uwaga poświęcana jest otoczeniu i ludziom. Liczą się uczucia i emocje także drugiej strony relacji. Na początku są to rodzice, rodzeństwo, potem koledzy i koleżanki ze szkoły. Oczywiście są osoby, które mają większe lub mniejsze predyspozycje do empatii, jednak ostatecznie pewien jej poziom jest jednym z głównych elementów emocjonalnej dojrzałości. Empatia to umiejętność rozumienia uczuć innych, wczuwania się w ich emocjonalne stany i uwzględnianie ich przy swoich własnych reakcjach. Zachowanie altruistyczne nie jest już tak oczywiste. Z założenia ma być to bezinteresowne działanie na rzecz drugiego człowieka, lub grupy ludzi lub środowiska. Z punktu widzenia psychologii podważany jest jednak fakt, czy istnieje coś takiego jak bezinteresowność człowieka.

Polacy pomagają chętnie... na odległość

Jako naród jesteśmy wyjątkowo altruistycznie nastawieni do innych. Według sondażu CBOS z 2012 roku, aż 62 proc. Polaków wsparło finansowo przynajmniej jedną organizację, a aż 42 proc. zaangażowało się w pomoc przekazując przedmioty materialne. Sytuacja wygląda jednak inaczej, gdy od słów mamy przejść do prawdziwych czynów i przede wszystkim zaangażowania. Jedynie 15 proc. pytanych zdecydowało się w ciągu minionego roku wykonać pracę lub usługę na rzecz osób potrzebujących. Zainteresowanie wolontariatem mimo licznych akcji społecznych maleje, a przyczyny dla których ankietowani decydują się na taką formę aktywności prospołecznej pozostają bez zmian już od kilku lat. Na pierwszym miejscu ankietowani wybierali satysfakcję i przyjemność z udzielania pomocy. Aż 28 proc. pytanych stwierdziło natomiast, że pomagając innym liczą na wzajemność, gdy to oni będą w potrzebie. Wyniki tych i wielu innych podobnych badań są koronnym argumentem tych, którzy podważają ideę zachowań prawdziwie altruistycznych.

Szkodliwe pomaganie

Czy fakt, że chcemy pomagać drugiej osobie może być zły w skutkach dla nas samych? Jeśli tak, może Polacy po prostu są świadomi tych zagrożeń i celowo unikają sytuacji w których mieliby komuś pomagać w sposób bezpośredni, chcąc jedynie chronić swoje interesy. Odpowiedź nie jest jednoznaczna. Skoro prawdziwy altruizm ma być pozbawiony elementu nagradzającego dla osoby pomagającej, może więc pomaganie kosztem swojego zdrowia lub samopoczucia byłoby dopiero sytuacją pożądaną. Nic bardziej mylnego. Jeśli bowiem pomagamy innym kosztem swojego zdrowia lub szczęścia, czyli - inaczej mówiąc - za bardzo się poświęcamy, można mówić o patologii altruizmu.

Czy można więc sprostać tak skrajnym podejściom, z których jedno posądza nas o wysublimowany egoizm, a drugie grozi patologiczną formą poświęcania się dla innych? Chęć sprawienia sobie przyjemności rzeczywiście może kusić i nie ma nic złego w tym, że obie strony relacji są zadowolone. Z punktu widzenia psychologii, takie stanowisko nie jest traktowane jako gorsze. Dążąc do rozwoju i samodoskonalenia wybieramy różne drogi, a altruizm o delikatnym zabarwieniu egoizmu nie stoi na przeszkodzie niesienia pomocy. Przyniesienie zakupów sąsiadce czy wyprowadzenie za nią psa są godne pochwały. Problem zaczyna pojawiać się w momencie, gdy zwykła pomoc wiąże się z silnym procesem współodczuwania danego problemu przez osobę pomagającą. Przykład? Proszę bardzo. Widzisz starszą, chorą sąsiadkę niosącą ciężkie zakupy. Oferujesz jej pomoc przy okazji grzecznie pytasz o zdrowie. Staruszka wymienia całą listę swoich ciężkich schorzeń i rodzinnych problemów. W tej sytuacji możesz oczywiście zaproponować regularne pomaganie jej w zakupach by choć trochę ją odciążyć. Jednak osoba obarczona patologicznym altruizmem nie poprzestanie na tym. Zacznie żyć problemem drugiego człowieka, co odbije się również na jej życiu. Zazwyczaj w takich przypadkach pojawia się dojmujące uczucie bezsilności i smutku, z którym bardzo trudno sobie poradzić. Problem pogłębia się, gdy osoba współodczuwająca nie ma żadnego wpływu na przebieg zdarzeń i niczego nie może zmienić. Jej przygnębienie wzrasta i w skrajnych przypadkach może prowadzić nawet do depresji. Rzadko kiedy osoba cierpiąca na patologiczny altruizm skupia się tylko na jednym problemie. Trudne lub nawet niemożliwe do rozwiązania sytuacje mnożą się i wprowadzają w jeszcze gorszy stan psychiczny. Prócz złego samopoczucia zbyt silne odczuwanie emocji drugiej osoby często wiąże się również z negatywnymi konsekwencjami dla organizmu. W większości takich przypadków osoby cierpiące na nadmierny poziom współczucia reagują tak, jak w sytuacjach stresowych. Pojawia się zmęczenie, bóle głowy, brzucha i senność.



Czasem pomyśl o sobie

Żeby była jasność: Empatia jest ok, podobnie jak zachowania altruistyczne. Jednak jak wszystko co dobre, ma swoje granice. Przesada w żadnym przypadku nie jest wskazana, dlatego najlepiej od samego początku określić, które zachowania wychodzą poza obszar zdrowej empatii wobec drugiego człowieka. Zachowanie równowagi między tym, co robisz dla siebie a tym, czym możesz podzielić się z innymi jest podstawą dobrego samopoczucia i zdrowia psychicznego. Osoby mające problem z utrzymaniem tego balansu zazwyczaj mają niskie poczucie własnej wartości, czują niepokój, gdy muszą komuś odmówić i obwiniają się o niepowodzenia innych. Trudno im zrozumieć, że własne zadowolenie i satysfakcja wpływa również korzystnie na otoczenie. Osoby cierpiące na nadmierny poziom empatii muszą nabrać dystansu i zrozumieć, że nie można pomóc wszystkim, a obciążanie siebie problemami innych powoduje jedynie frustrację i osłabia motywację.

To może niepokoić

Jeśli zaczynasz zastanawiać się czy teorie patologicznego altruizmu i empatii dotyczą również ciebie - trzeba będzie zacząć działać. Przeczytaj poniższe stwierdzenia i zaznacz "TAK" przy tych, które odnoszą się do twojego życia.

1. Rodzice w dzieciństwie wypominali ci krzywdy, które wyrządziłeś/aś innym.

2. Gdy znajomy opowie ci o swoim problemie, nie możesz przestać o tym myśleć.

3. Prawie nigdy nie mówisz nikomu, że jest Ci naprawdę przykro, a twoim argumentem jest to, że nie chcesz sprawiać przykrości.

4. Nie jest ci obce obwinienie się za zły nastrój innych osób.

5. Masz poczucie winy, gdy osobie z bliskiego otoczenia dzieje się krzywda.

6. Przeglądając forum internetowe dotyczące problemów innych, chcesz pomóc, poradzić każdej z wypowiadających się osób.

7. Potrafisz zrezygnować z ważnego dla siebie działania, jeśli miałoby to sprawić przyjemność drugiej osobie.

Jeśli na większość z tych pytań twoje odpowiedzi będą twierdzące - warto zacząć nad sobą pracować. Szczypta egoizmu w takim przypadku na pewno nie zostanie źle odebrana, chyba że twoje środowisko zdążyło już się przyzwyczaić do tego, że zawsze i w każdych warunkach jesteś w stanie nieść pomoc. Pracuj więc nad asertywnością. Grzecznie, ale stanowczo powiedz dlaczego w danym przypadku nie możesz zaangażować się w sprawę. Na początku na pewno wyrzuty sumienia będą uciążliwe, ale z czasem poczujesz, że odmowa nie świadczy o twojej złej woli, a ponadto jesteś w stanie bardziej efektywnie i z większym zaangażowaniem działać w różnych przypadkach niesienia pomocy.

Autor: Psychospace.pl
http://psychospace.pl

 

 

<Poprzednia   Następna>
 

Tysiące ofert pracy z całej Irlandii!
Najnowsze ogłoszenia
Kurier Polska - Irlandia - Polska
Usługi (23.11.2017)
Meble kuchenne
Sprzedam (21.11.2017)
Narożnik Calia
Sprzedam (21.11.2017)
Kurier Irlandia-Polska
Drobne (18.11.2017)
Poszukiwany kierowca w piekarni
Dam pracę (16.11.2017)


 
= Ogłoszenie ze zdjęciem
Ostatnio na forum:
1: ANKIETA - Odbiór mediów polonijnych w Irlandii by evelynkie
2: Odp:Szukam księgowej lub biura księgowego w Irlandii by orlabenson1
3: wymiana starej waluty na euro by arthrawn76
4: Jak wam się wiedzie? by bsos13
5: przedtreningówka dla żony by kwauuel
Wiadomości różne
Newsy: Biznes, IT
Mamy wysokie noty!

STRONA NA PIĄTKĘ! w Interia.pl
CZTERY GWIAZDKI! w Onet.pl
DOBRA STRONA! w Gwiazdor.pl