Carlos Amorales w IMMA

Wyobraźmy sobie ciemne lustro, odbijające nasze największe strachy, wizerunki groźnych bestii i złowróżbny krajobraz. Niezależnie bowiem od naszego pochodzenia czy kultury, w większości dzielimy wspólny zestaw wizualnych ikon, przywodzących na myśl nie tylko dziecięce mary, ale i te całkiem dorosłe źródła niepokoju... Meksykański artysta Carlos Morales mając w pamięci te wizje, skonstruował mroczny performance, zatytułowany Dark Mirror – wpatrując się weń, pozwalamy mu się wprowadzić w krainę groźnych fantazji, w świat koszmarnych animacji, gdzie ludzie i potwory tańczą swój wspólny, apokaliptyczny taniec...

Świat ten zaludniają strachy, których pochodzenia możemy się doszukiwać tak w kulturze popularnej, jak i w typowo meksykańskich ikonach religijnych. Parada postaci, zwierząt i złowieszczych maszyn miesza się ze sobą i przenika wzajemnie w karuzeli cyfrowej animacji.

Prezentowana w Irish Museum of Modern Art praca Dark Mirror  powstała w kooperacji z dwoma innymi twórcami – niemieckim grafikiem André Pahl oraz meksykańskim kompozytorem José María Serralde. Obaj artyści zostali poproszeni przez Amoralesa, by wybrali coś z jego kolekcji ponad tysiąca cyfrowych rysunków i stworzyli z nich własne wersje koszmarów. André stworzył z nich własny niemy film, zaś José María – napisał muzykę. Wówczas oba fragmenty zostały ze sobą zestawione, czego efektem jest oniryczny film, gdzie oba światy korespondują ze sobą, jednocześnie będąc wobec siebie konkurencyjnymi – wyświetlane jednocześnie na ekranie, opowiadają o mrocznym świecie, jaki czai się na dnie naszej fantazji.

Carlos Morales – Dark Mirror
Irish Museum of Modern Art
Royal Hospital
Kilmainham
Dublin 8