Zgodnie z przekazami mediów, w Irlandii - pogrążonej w kryzysie, recesji, bezrobociu, inflacji i wszelkich innych kataklizmach - Polaków już nie ma. Z pewnością uciekli z tej tonącej wyspy i wrócili do odbudowanego polskiego raju nad Wisłą. Co najwyżej, jeszcze ostatnie szalupy ratunkowe odbiją od brzegów Zielonej Wyspy, która pogrąża się w mroku i chaosie.

Globalna wioska to bzdura. Świat, choć zmierzony, zważony, spisany i pokazany wszystkim na YouTube, wcale nie stał się bliższy czy bardziej zrozumiały. No, może troszkę, ale nikt mi nie wmówi, że na drugim krańcu globu poczuję się zaraz jak na własnym podwórku. I chwała za to.

Stanowczo żądam przywrócenia w Irlandii czterech pór roku! Nie jakiejś tam wiecznej wiosny, z odchyłem ku mniejszej lub większej ilości deszczu. Nie łagodnego przechodzenia z prawie-lata do prawie-zimy. Zimą ma być zimno, latem ma być gorąco, a pomiędzy – niech się rozwija, tudzież opada i zasypia, stosownie do potrzeb Matki Natury.

... czyli nieruchomości a inwestycje

Dla większości mieszkających za granicą Polaków zwykle pierwszym celem, z jakim wiążą swoje plany finansowe, to zakup mieszkania. Najczęściej kupujemy „cztery kąty” w Polsce i – podnajmując je lokatorom – spłacamy powoli zaciągnięty nań kredyt hipoteczny, mając nadzieję, że po latach wrócimy do własnego już M. Ale kupno domu dla siebie to raczej lokata kapitału, niż inwestycja. A gdyby tak część pieniędzy mądrze zainwestować? Nie dość, że spłacimy kredyt hipoteczny, to jeszcze zarobimy dość pokaźną sumę.

Za każdym razem, gdy bezpośrednio stykam się z ludzką zawiścią - szokuje mnie to. Kompletnie nie potrafię się do tego przyzwyczaić na poziomie ogólnoludzkiego odczuwania. Wiem czym jest zawiść, jak się objawia, czym jest uwarunkowana, ale to nie wystarcza by ją zrozumieć, stojąc przed nią twarzą w twarz. Szczególnie, że zazwyczaj dopada znienacka. Jak już mój pierwszy szok z powodu zetknięcia się z zawiścią zmaleje, to moje myśli ogarnia zdziwienie, że ktoś nadal w ten sposób postępuje. Szczególnie, że półki księgarń i bibliotek, uginają się od literatury poradnikowej z zakresu psychologii, psychoedukacji czy motywacji, w których można przeczytać wiele interesujących myśli o własnym samorozwoju.

Jeszcze nikt nie odpowiedział na pytanie czym właściwie jest szczęście,  więc na dobrą sprawę nie można odpowiedzieć na pytanie, czy szczęściu  można dopomóc. Wiadomo jednak, że mimo iż nie potrafimy powiedzieć  czym jest szczęście to każdy go w życiu zaznał w różnym rozmiarze i na  różnej płaszczyźnie.